Provokasyona öyle açığız ki, ”oyun kurucular” tetiklemek için bu bolluk karşısında şaşırıyor olmalılar.

Seç seçebildiğini!…

Alan göz alabildiğine elverişli. Nereye ne ekersen ”ürün fışkırıyor”.

Siyaset, spor, üniversite, etnik köken, dini inançlar, ekonomi başlıkları altında tarlalar ekime hazır.

Arıza o ki, kendi tarlamızı kendi istediğimiz keyfiyette işleyemiyoruz. İşleyememişiz! İzin vermemişler, vermiyorlar.

Bu durum tespitine herkes katılıyor ama bu herkesin içinden, hiç kimse dur deme iradesine destek vermiyor.

Herkes ”kendi ezberleri üzerinden” ilerleme peşinde.

Çünkü biz; İdeoloji fakiriyiz! de ondan.

Milli ideoloji; Kime göre neye göre?… Hedefimiz, hedeflerimiz ”bulundurmadan” ibaret.

Bütünlük arz eden, edebilen ne bir milli ne de kişisel bakış açılarını barındıran hedef birliğimiz yok. İş hamaset yapmaya geldiğinde herkes kendine göre ya Battal Gazi, yada  Che Guevara olup çıkıyor.

Onlarca yıl her milli maçta tribünlerin inlediği ”dağ başını duman almış” dışında milli şuur tetikleyen neyimiz vardı? Son dönemlerde o bile ”demode” sayılıp unutuldu gitti.

Duruşumuz yok duruşumuz!… Çünkü bu duruşu ayakta tutabilecek şuur fakiriyiz.

O nedenle ki, elin oğlu bizim tarlalarımızı dilediği gibi ekip, biçiyor.

Alevi, Sünni, sağcı, solcu, İslamcı, demokrat, sosyalist, ocu bucu, sosyal demokrat diye hazırladıkları tohumları ideoloji gübresi eşliğinde tarlalarımıza serpiştirip ürün bereketi içinde hasat zamanını bekliyorlar.

Devlet mi?… Tabi ki, sarsılmaz ve çelik gibi iradesiyele dimdik ayakta. Ve beş bin yıllık geleneği sayesinde direnmeye devam ediyor. Şükür ki, ondan zerrece şüphe yok!

Milletten söz ediyoruz!… Senden, benden, ondan.

Hiç kimsenin neyi neden yaptığını, neyi neden desteklediğini, neye neden karşıt olduğunu tam manasıyla kestiremediği bilinç ve gerçek ideoloji fakirliğinden söz ediyoruz.

Kısacası, çoğumuzun fikri var, ”aklı yok”. Aklı olanların da fikirleri yok. Neticede ortak akıl ve ortak fikir oluşmamış toplumların yaşadıkları türlü garabetleri bizde yaşıyoruz.

Buna mahkum muyuz? Hayır!…

Öyleyse atılacak doğru adımları ve hatta ilk doğru adımın ne olduğuna karar vermek zorundayız.

Algılardan değil, olgulardan beslenmek… ilk doğru adım olabilir.