Deveyle – Diken ilişkisine bakalım.

Aralarındaki ilişkinin boyutuna ve karşılıklı etkileşimlerine göz atalım.

Hoş, kitabın orta sayfasında geçen sözde ”Deveye Dikenin insana da neyin yaraştığı” bahsediliyor olsa da biz sözün, deve ve diken kısmından devamla diğer kısmına nasılsa açıklık getirmiş oluruz.

Deve, çölde yetişen bir diken türü olan ”herese” yi çok sever. Öyle sever ki, tadı çok tuzlu olan bu dikeni yemeye doyamaz. Deve, bu dikeni yedikçe ağzının içi kanadıkça kanar ve kendi kanıyla birleşen tuzlu herese dikeninin tadına doyamaz. İnanması zor ama gerçek… Develer, çölde bulabildikleri bu dikeni yemekten kendilerini alamazlar.

Sonunda mı?… Heresenin kendi kanlarıyla birleşen o tadına doyamayan develer, kan kaybından ölürler.

İşte Deve ve Diken arasındaki ilişki bundan ibarettir. Diyeceksiniz ki, bunun deveye yaraşan tarafı ne?

Devenin, öleceğini bilmeden aldığı lezzeti bırakamıyor olması, keyif içinde kendine ölümcül zararı olan şeyden vaz geçememesi… Bilemeden lades !

Biliyorum; deve ve diken ilişkisini anladık anlamasına da yinede akıllarımız ”kitabın ortasındaki o sözün devamında”…

Bizim işimiz, ”sözün” bu kısmına kadarını tarif etmek, bilmeyeni bilgilendirmekle sınırlı.

Gerisi, sözün diğer tarafına muhatap olan ve bile isteye uygulayanlarla uygulananlar arasındaki geçişkenlikle alakalı.

Uygulayanlarla, uygulananlar arasındaki ilişkiyi zemini kaygan ve çıkara dayalı…

Riyakarlığın tavan yaptığı, kaypaklığın pirim yaptığı, yavşaklığın takdir topladığı, sahte ilişkilerden rant elde edildiği, kolpacılığın revaçta olduğu, sahte dostlukların yaşandığı, günün ve devrin konjonktürüne uygun her alanda sıkça ve zahmetsiz görebilir, kendilerini bu hallere düşürmüş kişiliksizlerin cıvık ilişkilere şahit olabilirsiniz.

Yetmedi mi?… O zaman, sosyal medyaya bakın!

Dün, değişik ortamlarda ve değişik alanlardaki mevzulardan dolayı birbirleri hakkında ileri, geri atıp tutanların; yukarıdaki ”kıstaslar” gereği sosyal medyada karşılıklı iltifat içeren methiyeleri apaçık orada duruyor.

”Deveye diken yaraşır”… dendiğinde, develerin her dikeni sevdiği zannedilmesin! HERESE değilse sevmezler.

İş insanlara geldiğinde; onlarda riyakar, yavşak, sahtekar, kolpacı, çıkarcı, cıvık, omurgasız olanından haz alıyor olsalar gerek.