Bu önerimi ciddiye alırlar diye umuyorum.

Madem vazgeçemiyorlar, önünü alamıyorlar veya kurtulmalarını imkansız görüyorlar…

Geriye yapacakları tek bir şey kalıyor.

CHP’liler zaman geçirmeden bir araya gelerek, il ve ilçelerindeki HDP binalarının önünde toplanmalılar ve Diyarbakır’da evlatları dağa kaçırılan aileleri örnek alarak onlarda partilerini ”CHP’yi” geri istemeliler.

Anlaşılan o ki, genel başkan ve avanesi kendi istekleri ile geri dönmeyecekler. Onlar orada, kendilerini ait hissettikleri yerde kalmakta özgürler. Ne var ki, CHP kurtarılmalı ve olması gereken yerde/ellerde olmalıdır.

Tabanda; Vatanına bağlı, inanç bütünlüğüne saygılı, bayrağını ve bağımsızlığını her şeyin önünde tutan milyonlarca yurt sever var.

Bu milyonlarca insanı, yıllardır nefret söylemleri ile oluşturdukları sözde siyasete ”alet edenler” bununla yetinmiyorlar ve bu mecradan beslenmeye doymuyorlar.

CHP tabanı, yüzde 23’lere, yüzde 25’lere alıştırılarak muhalefete müebbetle cezalandırılmaya o kadar alıştırılmış halde ki, partilerini bu genel merkez sultasının elinden kurtarmaya mecallerinin kalamadığı çok açık.

Bunu nereden anlıyoruz?… Hangi CHP’li ile birebirde görüşseniz; Genel başkanları başta olmak üzere genel merkeze ateş püskürüyorlar. Sonunda ise ”başlarını öne eğip” çaresizliklerini gizlemeye gerek görmüyorlar. Bunu kendisine yediremeyenler ise, çareyi ”AKP” veya ”Erdoğan” diye başına ”ama” ekleyerek başladıkları karşı bireysel refleksle işi kotarmaya gayret ediyorlar.

Bunun böyle gitmeyeceğinin farkındalar.

Onlarda farkındalar ve günübirlik; Atatürkçülük, mezhepçilik, vatan severlik, solculuk, devrimcilik, sosyal demokratlık, özgürlükçülük, eşitçilik gibi dönemsel çıkışlarla bu işin bir arpa boyu ilerlemesi yerine fersah fersah geriye gittiğini görüyorlar.

Şaka olarak algılayabilirler ancak durum ciddi…

Bu gidişle, kısa süre sonra;

HDP binalarının önünde ”partimizi geri verin” eylemi için bir araya gelmelerinden başka çareleri kalmayacağı kesin.

coreldraw lisans satın al