Günümüzün derebeyleri, tarihte bilinenlerin aksine asmıyorlar, kesmiyorlar.

Uygulama stratejileri Orta Çağ şartlarındaki gibi değil. Ancak eylem biçimlerini değiştirmiş olsalar bile amaç ve maksatları tarihteki bilinenden hiç farklı değil. Hatta çok daha fazla aç gözlüler.

Asmadan kesmeden derebeyliği mi olur?

Nasıl olduğuna bakalım…

Günümüz derebeyliği stratejisinin en temel öğesi; Ülke seçim sathı mahalline girdiğinde parti ayrımı yapmaksızın muhtemel (istisnalar hariç) aday adayları ile temasa geçerek onlarla ”sıcak ve tamamen duygusal” ilişki kurmak.

Hangisi kazanırsa sonuçta kazanan derebeyi olacak. Kaybedenle ilişki kesilmiyor ve bir sonraki seçime kadar yedeğe çekiliyor.

Siyasetçi ayağı tamam olan stratejide sıra önümüzdeki dönemde gerekli olan veya olacak, makamını kaybetme korkusu tetenekliğindeki bürokratlar keşfediliyor. Onlara yönelik çalışmalarda kolaylıkla karşılığını buluyor.

Stratejinin basın ayağı olmazsa olmaz. İçlerinden ”müsait olanlar” nabza göre şerbet yöntemiyle belirlenerek kafakola alınırlar.

Sac ayaklarının elde edilmesiyle birlikte;

Derebeyliğin ilan edildiği alan zaten belli. Orası çoktan elde edilmiş.

Şimdi bu alana yapılacaklar için kolları sıvamak gerekli…

Siyasetçi cepte, bürokrasi cepte, basından müsait olanlarda çantada keklik.

Bir kaç sosyal medya bezirganının yumuşak karınlarını keşfederek onları memnun edecek ufak tefek şartların ardından yapacakları yaygarada tamamlanınca;

İşlem tamamdır!

Günlerdir üzerinde yazıp, konuşuyoruz.

Çıplak gözle görmek isteyenlere;

”Kumbağ’a bakın!”… Diyoruz.

Çağdaş derebeyliğinin nasıl hayata geçirildiğini göreceksiniz.