İstanbullular,  CHP’nin sol jargonundan gelen cafcaflı, fiyakalı sloganlar kervanından bir demet olan ”Her şey çok güzel olacak” vaatler bütününe öylesine bel bağlamışlardı ki, ”Her şeyin aha güzel olacağı” yönündeki umudu hiç umursamadılar.

İstanbulluların, ”daha”  yerine ”çok” beklentileri yakın geçmiş sayılacak 1980’ler İstanbul’unun çilelerini unutturmaya yetmişti.

Oysa geliyordu gelmekte olan.

31 Mart 2019 akşamı sonrası İstanbullular, 23 Haziran‘a kadar ki o değerli zamanı farklı tüketmeyi seçerek ”daha” yerine ”çok” umutlarını sürdürdüler.

24 Haziran tarihli köşe yazımda; İstanbullu ”çok” beklentisi olanlarla, üç yıl sonra 2022’nin 24 Haziran’ında bu tercihleri üzerinden değerlendirmede bulunmak üzere randevulaşmıştık.

Randevu tarihimize sekiz ay gibi bir süre olmasına rağmen, ”çok” beklentileri olan İstanbullu dostların sabırları taşmış olacak ki, randevuyu öne çekmek istediler.

Gündem yoğunluğumuzdan dolayı, bu isteklerini geri çevirmek zorunda kaldık.

Biraz ”daha” beklemekte fayda var.

Anlaşılan o ki, ”çoktan” umutlarını keserek ”daha” kötü olmasının önüne geçmek için; ”Gölge etme başka ihsan istemiyoruz” demeye başlamışlar.