Kendine gelmek ve iktidara gelmek…

Hangisi bir diğerinden önce, zamansız ve eksik olursa işin sonu ”laciverte’‘ bağlar.

CHP ve saz arkadaşları; Önce kendilerine gelmeleri gerekirken onlar ne yapıyorlar?

Her biri kendi kafasına göre nota basan Bremen Mızıkacıları kıvamında; Eşitler arasında birincinin belli olmadığı müthiş bir siyasal kakafoni sergiliyorlar.

Diğer bir açıdan, feodal düzende toplumlar üç farklı katmandan oluşur; Serfler, Vassallar ve Lordlar.

Lordlar, feodal düzen kurulduktan bir müddet sonra kendi aralarından bir Lordu kral olarak belirlerler. Seçilen bu kral, eşitler arasında birinci kabul edilir.

Bizim muhalif orkestrasında eksik olan tamda bu. kendi aralarındaki eşitlikte, birinci eşitin hangisi olduğunu belirlemekte sıkıntıları var. Çünkü ”ağa babaları” hepsine ayrı ayrı ve farklı misyonlarda kodlamış ve bu kodlamanın dışına çıkma serbestliklerini ellerinden almış.

Çaldıkları parça belli olmasına rağmen her biri ayrı nota basarak siyasi alanı gereksiz ve yersiz gürültüye, kargaşaya boğmakla görevliler.

Kendileri olamıyorlar!

Kendileri olmak adına, kendilerine gelme gayretleri de ortadan kalkan ”bizim muhalefet”…

Arkasına; dededen, atadan takılmış güruhu zaman zaman hamasetle zaman zaman da boş vaatler ve gereğinde sıkça baş vurduğu iftiralar sayesinde oyalayıp oraya buraya savurmaya devam ediyor ve bunun adına siyaset yada muhalefet(!) diyor.

Akla gelen; Orwell’in Hayvanlar Çiftliği kitabında bahsettiği (benzetmeyi iç kimse hakaret olarak almasın) durum ”bizim muhalefetin” benzeri gibi. Eşitler arasında, her biri farklı ama her biri aynı olmasına rağmen orkestranın şefi yok.

Hal böyle olunca, vatandaşın bu kakafoniye güvenmesi ve itibar etmesi toplamda epey bir yüzdelik gibi görünse bile ayrı ayrı bakıldığında mini minnacık kalıyorlar.

Kendilerine gelmeye niyetleri yok ki, iktidara nasıl gelebilsinler?