İstiklal Marşı’mızın 2. kıtasının son 8. dizesinde ve 10. son kıtasındaki son 5. dizesinde ve şiirdeki iki kez geçen tek dize olan “Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal”; vurgusu üzerinden bugünden, yarına nasıl bir öngörü yapmamız gerekir?

Sokaklarının güvensiz olduğu, can ve mal güvenliğinin ortadan kalktığı, gettolaşmaların yoğunlaştığı, uyuşturucu/huhuş çetelerinin kol gezdiği, çocukların ve gençlerin aile ortamından kopuk başı boş sokaklarında kayıtsızca yaşam sürdürdükleri, varsa yoksa futbol takımları üzerinden kurgulanmış ”idializm” ve ”aidiet” olgularından başka olgusal bütünlükleri olmayan, inanç sistematikleri göstermelik ritüellerden ibaret olan Latin Amerika ülkelerinin toplumsal bütünlükten uzak genel halleri;

Bizim, büyük şehirlerimizden taşarak ülke geneline yayılan çok ama çok tehlikeli benzer bir durum değil mi?

Öte yandan;

İnsanın kurtuluş reçetesini özetleyen, Kur’an-ı Kerim’in 103. suresi olan Asr Suresi‘nin üç Ayeti’nde bildirilen; İman, Salih Ameller, Hakkı Tavsiye ve Sabrı Tavsiye… Nasıl ”umurumuzdan sökülüdü”?

Girzgahta da bahsini ettiğimiz, İstiklal Marşımız’ın “Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal” vurgusunu nasıl/neden bizdeki anlamını yitirdi?

Evet. Bize ne olduysa azar azar oldu!

Ana babasını hunharca katleden çocuklar, okullarda arkadaşlarını darp eden, katleden çocuklar, komşularını darp eden insanlar, trafikte ambulansa dahi yol vermeyen vicdansızlar, ana babasını huzur evlerine terk eden evlatlar, sokak ortasında polis öldürenler, kadın cinayetlrinin sıradanlaştırılması, pedofili sapkınlıkları ve her tür haksızlığın ”akıllılık, uyanıklık, işini bilmek, beceri” sayıldığı; haktan yana olmanın ve hakka inancın sağlayacağı arınma, kurtulma hatta İstiklal! şartının unutulup umursanmadığı dönemin koşullarına bizi mecbur ve mahkum eden ne?

Ezcümle;

Dünya işlerinin peşindeki ziyan ve hüsran girdabından arınıp kurtulmak zorundayız. Aksi halde…

Hakka tapmayacaksak, hakka tapmayı umurumuzdan çıkardıysak; hakkımız olmayan istiklal bizim neyimize?

Bu yazıyı okuyanlara;

Kur’an-ı Kerim’in 103. suresi olan Asr Suresi‘ni idrak maksatlı okumalarını ve hatta ezberlemelerini tansiye ediyorum.