Biraz derinlere inmek gerekiyor beni anlaman için. Çocukluğum öylesine güzel geçti ki kelimeler kifayetsiz kalır inan bana. Gerçekten halimiz vaktimiz çok yerinde olduğundan biraz el bebek gül bebek, şımartılarak geçirdim diyebilirim. Ama kötü anlamda değil. Yani karakterim her zaman sağlam ve düzgün olmuştur. Sadece imkânlar bakımından gerçekten çok harika günlerdi. Ne istesem elde edip mutlaka akşamları bir hediyeyle karşılıyordu ailem beni. Hiç kimsede olmayanlara sahiptim belki de bilemiyorum. O dönemin getirisi midir nedir alışkanlık yaptı içimde. Şu sıralarda mesela ya kendimi ödüllendiriyorum ya da çevremden bunu bekliyorum. Tek bir günü hediyesiz geçirsem sanki keyfimin tamamı kaybolup gidecekmiş gibi tuhaf bir his doğrusu.