Cumhuriyet tarihinin, Sülün Osman‘dan bu yana başını alıp giden dolandırıcılık vakaları…

 Kastelli, Yalçın, Bako, Servet gibi yatırıma dayalı banker furyasının baş aktörleriydiler.

Bunların bir öncesindeki saat kulesini satan Sülün Osman lakaplı Osman Ziya Sülün ve galata köprüsünü satan Raki lakaplı Güney Zobu dolandırıcılığın işportasını yapan isimlerdi. Çok sonraları bu ikiliye Selçuk Parsadan eklenmişti.

Telefon sahtekarlarını bu sıralamaya dahil edersek liste öyle uzar ki, tuvalet kağıdına yazmamız gerekir.

Dolandırıcılıkta aranması var denilirken, Milletvekili olan Fadıl Akgündüz (Jet Fadıl) işi abartarak çifte kavrulmuşa döndürerek  bu camianın güzide simaları sıralamasındaki yerini hep koruyan isim oldu.

Titancıların ”taptıkları isim olan Kenan Şerenoğlu ile başlayan saadet zinciri süreci günümüze kadar evrilerek, gelişerek ulaştı. Ve Çiftlikbank, Thodex kripto para serisiyle de taçlanmış oldu.

Bunların hepsi dolandırıcı ve haksız kazancın günahkarları!…

Ya mağdurlarla onların ünvanları ne olmalı?

1920’lerde  Charles Ponzi ile başlayan; üretim yapan hiçbir yatırımı olmadığı halde varmış gibi yapan ve bu yolla kısa sürede çok yüksek getiri vaadiyle gerçekleşen dolandırıcılık türündeki saadet zincirlerinin işleyişindeki sistem tamahkarlar olmasa işlemez. Oturduğun yerden paracıkları cukkalamak heveslileri sayesinde işleyen sistemler hala daha ”müşteri” bulmakta zorlanmıyor.

Aç gözlü, hiç emek sarf etmeden köşeyi dönme peşindekiler; yedikleri her darbenin ardından kendilerini ”mağdur” diye adlandırarak ellerindeki dandik ortaklık senetleri ile ver yansın etmeyi sürdürdüler ve sürdürmeye devam ediyorlar.

Bu karşılıklı (bile bile lades) çekmekten başka bir şey değilde nedir?

Bu ”mağdurlara” bakın; görülecektir ki, bir çoğu en az iki defa ”çalışmadan ve emek sarf etmeden” indiregandi peşinde ”tokatlanmış” olarak karşınıza çıkarlar.

Görünürde kül yutmayan ama mangal boyunlarından düşmeyen bu tiplerden milyonlarca var. Ve olmaya devam edecek.