Süleymanpaşa, bir kişiye hizmet eden ”Yağma Hasan’ın börekçi dükkanına” dönmüş. Dükkanın çalışanları da değişmeyen bazı gazeteciler, değişen bazı siyasetçiler ve değişen bazı bürokratlar olmuşlar.

Biz gazeteciler, köşe yazarları, yorumcular olarak kısacası toplumu haber ve yorumlarımızla ”aydınlatma” görevini KAMU ADINA üstlenmişsek kendi sorumluluklarımızı ve yükümlülüklerimizi de yerine getirmek zorundayız.

Çuvaldızı ona, buna batırırken iğneyi kendimiz için sürekli hazır tutmadığımızda… Ne meslek adabından ne de vicdan muhasebesinden söz etmeye hakkımız yok demektir.

Siyasetçinin, iş adamının, bürokratın veya sıradan bir vatandaşın toplum adına, ülke çıkarları doğrultusunda, iyi yaparken iyisini, kötü yaptığında da kötüsünü yazmak veya katılmadığımız onaylamadığımız yönlerini yasalar karşısındaki tutumu bakımından davranış ve uygulama biçimini yasal ve beşeri kurallara göre haddimizi aşmadan,  özgürce yorumlamak, haberleştirerek kamuoyunun takdirine ve bilgilenmesine sunmak başlıca sorumluluğumuz.

Bir iş insanı…

Ekonomiye sağladığı katkıyı basın aracılığı ile topluma duyurmak isteyebilir. Bu manada gazetecileri ağırlar, onlarla bir araya gelerek onları bilgilendirir.

Hatta iş insanı buna gerek görmese bile basın bu noktaya ilgi gösterip kendiliğinden başarı öyküsünü haberleştirebilir.

Ancak aynı basın, bu iş insanının yaptığı olumsuz işleri, yasaları hiçe sayarak kendisi ve şirketi adına yürüttüğü pervasızca uygulamaları da kamuoyuna veya bunları gözden kaçıran yetkililere haber ve yorumlarıyla iletmek, onları harekete geçirmekle sorumludur.

Bir dizi girift ilişkiler, banka hesap numaraları, zarf içinde ödemeler falan bu iş insanıyla gazeteci veya gazete patronuyla arasına girerse işin rengi değişir.

Aynı iş insanının güzellemesini yapmak, onun ne kadar öneli yatırımlara imza attığını kamuoyuna servis etmek anlaşılır. Ancak o iş insanının kendisini ”toplumun üzerinde ve ayrıcalıklı” görmesine dayalı yasaları dahi umursamayan tutumunun altındaki gerçekliği de göz önüne sermek gerekir.

Bir sıradan vatandaş bahçesine basit bir kulübe bile yaptığında tepesine çökenler, iş insanının onlarca dönüm üzerine kondurduğu konteynerleri ve onlarca dönüme beton atarak imar mevzuatına aykırı imalat sayılan işi yaptığında da aynı refleksi göstermek zorundadırlar.

Böylesi bir durum karşısında, yetkililer üç maymunu oynuyorlarsa onları uyarmak ve harekete geçirmek yine basına düşüyor. Aksi halde, buna duyarsızlık gösterenler yukarıda bahsettiğimiz girift ilişkiler yumağının banka çanka ve kapalı zarf peşkeşinin içinde yer alıyorlar demektir.

Ben keli gösterdim, perçeminden tutmak kime kalıyorsa onlar kendilerini bilirler.