Başlarken nasıl nitelendirdik?

” CHP’li bazı belediyelerdeki skandallar ” diyerek.

Doğru mu?… Kesinlikle Hayır!

Hakkaniyet mi?… Kesinlikle Değil!

Öyleyse?

Sapkın eğilimleri, ahlaka aykırı yapılanmaları, toplumsal yozlaşmayı körükleyen bir takım girift sistemlerin kaynağını belli başlı bir partinin genel yapısına veya bir kurumun kurumsal kimliğine tahvil etmek geçerli ve kabul edilir olmamalı.

Bunu ”men dakka dukka” (çalma kapıyı çalarlar kapını veya bugün ona yarın sana) değimiyle daha mı kolay izah edebiliriz acaba?

Hakkaniyet adına yaklaşım biçimimizi bu yönüyle ifade edebilirsek aykırı ve kişisel, toplumsal karşı çıkışımızın dozunu ve yaptırım amacımızı tam manasıyla belirlemiş oluruz.

Ancak!

CHP’li bazı belediye başkanlarının bu tür fiillere tevessül etmelerinin arkasındaki temel otorite ve denetleme zafiyetini eleştirme hakkımızın olduğu gerçeği ayan beyan hakkımızdır.

Kurumsal zafiyetin boyutları bu derecelere ulaşmışsa ortada yönetimsel manada büyük açıklar ver demektir.

Bu açıkların nedenleri neticeleri ile doğru orantılı ilerlemeye devam ettiği sürece CHP’nin kurumsal kimliği ile birlikte CHP’lilerin ve CHP’ye oy verenlerin algı/olgu dengeleri sorgulanmaya açıktır.

CHP’yi CHP içine odaklanmış, CHP’ye dadandırılmışların yedikleri herzelerle kurumsal olarak dile dolamak ne kadar hatalı bir yaklaşım, ne kadar tarafkirliğin tetikldiği ”rövanşist” duygularla ifade edilirse; CHP’lilerin de bunun karşılığını tüm gerçeklere göz yumma pahasına ”savunur” görünmeleri ve bunu ”bağnazca savunmaya” muhtaç hissetmeleri bir o kadar yanlış, hatalı reflekstir.

Böyle devam ettikleri sürece CHP’nin yok olmasının, CHP’nin siyaset sahnesinden silinmesinin kapısını araladıklarını biran önce fark etmeleri gerekir.

Ezcümle;

Yine iğneyle çuvaldıza geldik. Hadi bakalım.