Bireysel duyarlılıklarımızın, toplumsal duyarlılığa evrilişine, Muhsin Yazıcıoğlu merhumun şehit edilişinin 13. yılı vesilesi sayesinde bir kere daha şahit olduk.

Bu hep olduğu, her zaman olduğu gibi mi devam edecek? Kayıpların ardından mı başlayacak bizim farkındalıklarımız, pişmanlıklarımız?

Sosyal medya yıkıldı… Merhum Muhsin Yazıcıoğlu‘na rahmet dileyenlerin sayıları binleri, on binleri, yüz binleri hatta milyonları aştı.

Toplumun her kesiminden sağcısı, solcusu (her nerede ne kadar kalmışlarsa), liberali, mütedeyyini, az inananı hatta kendisini ateist veya deist ilan edeni zannedeni, okumuşu, cahili satatüsü ne olursa olsun, mevkisi-makamı farketmeksizin… Türk Milleti, bağrından çıkarttığı evladı Muhsin Yazıcıoğlu‘nu ”hatırlamadı!” coşkuyla, saygıyla, aziz hatırasını hürmetle ANDI! Çünkü unutmamıştı ki, hatırlasın.

Bu anmanın asıl hissettirdiği ve ardında yatan yegane neden kim ne derse desin toplumsal manada yansıyan haliyle; PİŞMANLIKTI, BURUKLUKTU.

Şehitlerimizle övünürüz, gurur duyar vatan sevgimizi perçinleriz. Ailesinde, sülalesinde, birinci derece aile efradı dahilinde buna soyu sopu da dahil ederek; Türk, Kürt, Laz, Arnavut, Pomak, Roman etnik kimliği ne olursa olsun bu millete ”sizin sülalede şehit var mı?” sorusu sorulmaz, sorulamaz. Ya gazi, ya şehit her aileden, her sülaleden ve her etnik kökenden sayısız gazimiz, şehidimiz var.

Değerlerimize, bize, vatana, millete bu topraklara maal olmuş kıymetlerimize sağlıklarında sahip çıkalım.

Muhsin Yazıcıoğlu merhumda olduğu üzere şehadetinden, şehadetinin trajedisinden dolayı/sonrasında, onların ardından değil ideolojileri, safları bir yana bırakarak vakti zamanında ve gereğinde anlayalım, okuyalım, araştıralım, dinleyelim, kulak kabartalım.

Kin, nefret üzerine kurgulanmış, algı dayatmalarıyla yönlendirilen tercihlerimizi tekrar tekrar gözden geçirelim.

Mevzubahis vatansa, vatan evlatlarını tarihin derinliğinde değil, gün bugün diyerek sahiplenelim.

Muhsin Yazıcıoğlu merhum siyasetçi kimliğinin, ideolojisinin ötesinde; Vatan severliği, duruşu, civan mertliği, kahramanlığı ile anıldı!

Ne mutlu onu doğuran anaya, ne mutlu onu büyüten babaya, ne mutlu onun hayat arkadaşı hanım efendisine, ne mutlu onun evlatlarına. Ne mutlu bize, Türk Milletine!

Ruhun şad olsun şehidim!