Muhalefetin ”yediği hurmalar” şimdi tırmalamaya başladı.

HDP’lilerin meclis kürsüsünden, İYİ Parti sıralarına dönerek orada HDP ye, PKK’ya oy verenlerin sayesinde oturduklarını hatırlatan ”haklı” seslenişleri üzerine, Sırrı Süreyya Önder‘in çıkışı tüy dikti. Aralarındaki ”kılavuz” davası daha çok su kaldıracak gibi görünüyor.

CHP, bildiğimiz faizci zihniyeti üzerinden, yeni kurulan particiklere vekil transferi sayesinde, İYİ Parti’ye yaptığı gibi onları da kendisiyle iş birliğine mecbur kılabilir miyim kafasında.

”Sarı saçlım, mavi gözlüm nerdesin oyyy” derken aniden gelen, tıpış tıpış komutuyla ”Ekmek için Ekmeleddin” zırvasıyla başlayan süreçle birlikte CHP tabanının kafası iyiden iyiye karıştı.

Taşıma suyla değirmen döndürecekler.

CHP’li her haneden; HDP’ye bir oy, İYİ partiye bir oy, şimdiki vaziyete göre ki, durum onu gösteriyor Devaya bir oy, Geleceğe bir oy derken… CHP’ye ” Hasan agadan geriye ne kalırsa”.

Güçlü iktidarın karşısında güçlü muhalefet olmalı ki, Kuvvetler ayrılığının sac ayağı olan siyasetin erki gerektiği biçimde tesis edilebilsin.

Aksi halde ne mi olur?

Şükürler olsun ki biz onu bilemiyoruz. Çünkü iktidarın gücü o denli ki, muhalefetin savsaklamasına rağmen siyasi erk kurum ve kuruluşlarıyla dimdik ayakta.

Bakmayın siz muhalefetin kopardığı ”parlamenter sisteme dönüş yaygarasına”; bu yeni sistemde sırtlarında yumurta küfesi olmaması en çok onların işine geliyor.

Elleri az biraz para gördüğünde, karnı aç yatan komşularından kaçmak için zengin mahallesine taşınırlar.