CHP’de eski tüfeklerin sesleri yükselmeye başladı.

Süleymanpaşa’da yeni tesis edilen mahallelerdeki muhtarlık seçimlerinde, CHP’li olarak bilinen adayların desteklenmediği yönündeki eleştiriler, CHP adına trajedi olarak nitelendirilirken sosyal medyada en sık rastlanan konu oldu.

Bir filmde, oyuncularının performanslarındaki göz yaşları mı yoksa seyircinin göz yaşlarımı o filmi trajik kılar mantığından bakmak gerekirse…

Muhtarlık seçimlerindeki hezimet; CHP adına bir trajediyse…

Mevcut yöneticilerin stratejik veya iş bilmezliklerinden kaynaklanan acziyet mi yoksa bu hallere düşürülmeyi içlerine sindiremeyen, CHP geleneğinin köklü tabanındaki yarattığı psikolojik tahribat bakımından mı değerlendirilmeli?

Görme engelli birisinin fil tarifi gibi… Koskocaman filin her noktasına dokunma imkanı olmadığından, Neresini tutabiliyorsa filin orasını tarif edebilir.

Ancak CHP geleneğinden gelen ve artık eski tüfek olarak anılmayı hak edenlerin seslerini daha fazla kısık tutmayacakları anlaşılıyor. Çünkü onlar görme engelli değiller.

İçlerinde CHP’nin geriye doğru en az 40 hatta 50 yıl öncesini hatırlıyorlar, bilenler var. CHP reflekslerini, tepkilerini ve bunların yönünün yöntemini unutmuş değiller. Her ne olursa olsun çocuk yaşlarında başladıkları siyasi yolculuklarının haritasında vatan severlik, inanç bütünlükleri ve millet olgularıyla devletin bekasına yönelik bağlılıkları hiç bir zaman ve hiç bir dönemde eksilmemiş hatta bu maneviyatlar doğrultusunda siyaset yapmışlardı.

 ”Yeni CHP’nin”, ”eski tüfek CHP’lilerin” içine sinmediği o kadar açık ve net ki… Bir kaç mahalle muhtar seçimlerine dahi bu derece tepkili yaklaşmaları bunun en belirgin örneğini teşkil etmeye yetiyor.

Fitili ateşlemek için çakmağı ellerine almışlar.