80’lerin ilk çeyreği ile birlikte başlattıkları, 90’ların tamamında zirveye taşıdıkları ve bugüne modifiye haliyle aktardıkları biçimlerine bakıldığında;

Sözde ”aydın”, sözde ”muhalif”, sözde ”ilerici”, sözde ”yenilikçi”, sözde ”laik”  ve sermayelerinin asıl kaynağı olan sözde ”Atatürkçülük” üzerinden kendilerini pazarlayanlar.

Bunların kimi akademisyen, kimi yazar çizer, kimi sanatçı, kimi din adamı/din bilgini, kimi eski asker, kimi siyasetçi ve diğerleri…

Beslendikleri ana damar, iki kitabın ön sözünü okuyup kendisini okur/aydın zanneden aslında zırnana cehaletin pençesinde kıvranan zavallı, analitik zekadan yoksun mankurtlaşmış kesim. İki şak şak bir taktakla ve iki kadeh şarabın ardından nutuklar, naralar eşliğinde basma kalıp ezberletilmiş ve aslı astarı olmayan iftiralar, hikayeler üzerinden düzülen düzmece tarihin YOBAZ TAİFESİ!

Türk tarihine ve içinde Türk geçen her şeyin sarsılmaz karşıtları olan bunlar… Dedelerinden arta kalan Türk’e ve Türklüğe yönelik hırslarını ve kindarlıklarını ele geçirdikleri her alanda sergilemekten ve uygulamaktan asla geri durmazlar.

Müslüman Türk! Bunların ebedi düşmanıdır.

Romanlarında, öykülerinde, hikayelerinde, köşe yazılarında, konuşmalarında, nutuklarında, konferanslarında sürekli Müslüman ve Türk karşıtlıklarını üzerine basa basa dile getirirler.

Roman ve öykülerindeki Müslüman din adamı; ya tefeci, ya ırz düşmanı ya da düşman iş birlikçisi veya ahaliye zulüm eden ağa yandaşı kaypak sinsi bir tip olarak betimlenir.

Cennet mekan Abdülhamid Han’dan öyle tiksinirler ki, bu güruhun mensubu bir ”yazar” köşesinde yine bugün Abdül Hamid Han’a iftiralar düzmüş. (Zavallı).

Biz!

Yılmadan, bu necip milleti kirli, küflü, pis, zararlı, yalan ve yanlış iftiralarıyla kirletmelerine yönelik karşıt duruşumuzun savaşını vermeye, bilginin, gerçekliğin ışığında her alanda milleti aydınlatma adına onlarla göğüs göğüse savaşmaya devam edeceğiz.