Türkiye’de en zor iş muhalefetin işi.

Bir güruh düşünün ki,

yılın her ayı, her haftası, her günü, her saati ve her dakikası bir yandan inkar diğer yandan iddia kurgulamak zorunda olsun.

Ancak ne inkar nede iddia hiçbirisi gerçeği yansıtmayan iftiralar bütünü olacak.

Öncelikle kendi kitlesini ardından kamuoyunun gündemini, yedi bilemediniz on gün meşgul edebilecek düzeyde olması koşuluyla ardı ardına sıralanması gereken boş beleş iftiralarla bezeli lakırdılar olmalı.

Gerçekten zor değil mi?

Oysa kolayını seçmek varken, somut ve dayanağı olan çözümleriyle birlikte ortaya konulabilir detaylara yoğunlaşmak ve eleştiriye yönelik iddialar olacaksa da her birinin güvenilir belgelere dayandırılarak gündeme getirilmesi.

İşleri güçleri riv, riv, riv…

Zaman zaman latrina muhabbeti örneğini verdiğim gibi, yaptıkları karşılıklı geçip  hem alttan hem üstten defi hacetten başka bir şey değil.

Erdoğan, Biden görüşmesini bir heves beklediler ki, hiç sormayın.

Görüşmenin hemen ardından dolar rekor seviyeye ulaşacak, Türkiye ekonomik ve enerji politikalarında kıskaca sürüklenecek, askeri pozisyonlar sekteye uğratılacak cak cak cak ne kadar muhalefetin ekmeğine yağ sürecek cek, cak varsa yağmur gibi yağacaktı…

… Ne uğruna? CHP, İYİ Parti, HDP ve diğer kaçak köçeklerden teşekkül particiklerin liderlerinin bakan olup içlerinden birinin Cumhurbaşkanı olması ve iktidarı ele geçirmiş olma adına!

Olmadı, olamadı. Bu hesapları da daha havalanmadan çakıldı. Ve en az 2023’e kadarki 2 yıl ve sonrasındaki yine en az 5 yıl toplamda 7 yıl daha beklemek zorunda kalacakları kesin. Bunu fark ettiler etmesine de dilleri varmıyor söylemeye. Gerçi 7 yıl içinde ve sonrasındaki konumları da geçmişteki onlarca yıla bakıldığında pek parlak görünmüyor ama öngörü ortaya koymak gerekirse manzara böyle.

Tavsiye odur ki, zoru biran önce terk ederek kolaya ve gerçek sorumluluklarına yönelmeleridir.