Kazakistan, Özbekistan gibi ülkeler çok vektörlü ”multi-vector” dış politika izliyorlar. Bu ülkeler İsrail’le teknoloji, tarım, savunma ve ticaret alanında işbirliği yapıyorlar. Ve dahasında; Filistin meselesini Türkiye kadar merkeze koyan, ideolojik bir dış politika yürütmüyorlar.

CICA bir güvenlik ve işbirliği forumu, üyeler arasında farklı görüşler olması normal kabul ediliyor. Türkiye gibi güçlü bir protesto yapacak siyasi irade ve iç kamuoyu baskısı diğer ülkelerde yok. Ayrıca Herzog konuşurken salonda kalmak, Azerbaycan’ın ”köprü” rolünü oynamasına da uygun düşüyordu.

Hakan Fidan’ın çıkışı Türkiye’nin Filistin politikasının devamı niteliğindeydi ve bazı Müslüman ülkelerden destek gördü. Diğer Türk devletlerinin salonda kalması ise onların Azerbaycan’ın ev sahipliği, İsrail’le mevcut ilişkileri ve daha pragmatik dış politika tercihlerinden kaynaklanıyor. Bu durum Türk dünyasının monolitik olmadığını, her ülkenin kendi çıkar hesaplarıyla hareket ettiğini gösteren tipik bir örnek.