Tarkan konserinin 12 Bin TL olan bilet fiyatı bir tarafa, konseri izlemek için 170 bin kişinin bilet kuyruğunda olması bir tarafa.

Hacca, Umreye gidecek olanlara yöneltilen ”Araplara para mı kazandıracaksınız” gibisinden ahkam kesen ”YOBAZLAR” bu manzara karşısında ne diyebilirler? diye merak etmemize gerek var mı bilmiyorum.

Bir kişiyi rast gele çöplük karıştıtıken görüp, muhalefet reflaksiyle ”ülkenin hali bu” ahkamı kesenler;

Hiç gereği olmadığı halde, dillerine pelesenk ettikleri ve son çıkış aparatı olarak konunun en başında ortaya sürdükleri ”amacı” kıyas girizgahı eşliğinde yine bu analiz talebimizde de devreye sokarak;

Tarkan konseri için 12 bin TL ödemeyi kabul edip bilet kuyruğuna giren 170 bin kişi için de ”ama herkes değil” biçiminde söylem üreteceklerdir.

Sanki bu ülkede herkes her gün çöpten bir şeyler topluyor ya(!)

Arsızlık ve şımarıklığın sosyolojik travma haline geldiği dönemden geçerken sonuna eklemlenen hadsizlik toplumun tüm katmanlarına sirayet etmiş habis bir ur olarak karşımızda.

Hiç mi olumlu, hiç mi yolunda giden bir şeyler yok?

Var tabi… Ancak hangisinden söze başlasanız muhalefet refleksinin gereği ”ama” çıkış karşısında söylenecek çok şey kalmıyor.

Bu akımın öncülüğünü ise ”yandaş” tanımlı medya organları tarafından yapıldığını görmek ayrı bir travmatik durum.

Nasıl mı?

Muhalefet yürütmek adına konuşlandırılmış kesim, ”yandaş” medya diye bilinen, tanımlanan organın  ayak izlerine basarak refleks geliştiriyor.

Ezcümle,

Aklın önüne nefret, kin ve kıskançlığın egemen olduğu kimi kaprislerin kimi kibrin geçtiği travmatik benlik duyguları geçtiği sürece objektif bir bakış açısına dair analiz geliştirebilme imkanı ortadan tümüyle kalkıyor.

Hal böyle olunca da;

Gelişmenin, büyümenin, ilerlemenin, güçlenmenin önündeki ”necef kaplamalı sürahi” olduğu yerde kalmaya devam ediyor.