Özellikle günümüzde sıklıkla karşılaştığımız bir kelime olan empatiyi biraz açalım, empati; başkasının duygularını ve bulunduğu durumun, bu duruma davranışının motivasyonunu anlamak ve buna bağlı olarak da durumu içselleştirmektir.

Bu kavramı son yıllarda sıkça duymamızın en büyük nedeni ise, insanların çoğunun merhamet ve vicdan gibi değerler yerine egolarının tatmin yolunu tercih etmelerindendir. Sadece insanın insana olanı değil, her canlıya karşı merhamet duyulması genelgeçerdir.

Hayvana zulüm yapan ya da zulüme seyirci kalan veya destekleyen de birer psikopattır. Empati sahibi insanlar empati kurdukları insanlar tarafından genelde de suistimal edilmekle yükümlüdür. Her ne kadar istisnai durumlar olsa da bu durum değişmez.

Empati oluşturduğu kişi veya kişilere harcadığı zamanı kendisinden esirgeyen insanın kendisine gerekli zamanının kalmadığını ve başkaları için sarf ettiği eforun nankörlükle sonuçlandığını görmesiyle birlikte yaşadığı duygusal travma neticesinde, psikolojik rahatsızlıklar yaşarken bulur kendini. Yalnızlık kalesine sığınır, kendisini o kale içinde güçlü ve huzurlu bulur. İnsanlara olan sevgisi bitmese dahi onlara olan güveni yerle bir olduğundan evcil bir hayvanı dost edinir. Hayvan, kendisine gösterilen sevgiye fazlasıyla karşılık verir.

İnsanlardan uzaklaşıp kabuğuna çekilen hemen herkesin geçmişinde, biri ya da birileri tarafından mağdur edilmişliği vardır. Kendisini tanımayan ancak, aynı çevrede bulunan insanlar tarafından kibirli olarak addedilirler. Oysaki, büyük empati sahibi insanlardır onlar. Daha fazla incinmemek adına kendi köşelerine çekilmişlerdir sadece.

Bir nevi küskünlüktür bu insanlara karşı. Empatlık öğretilemez veya öğrenilemez, içten gelen bir durumdur bu lakin; çocukluktan itibaren bakım verenler paylaşmayı öğreterek, başkasının hakkını yememeyi ve başkalarının hakkının çiğnenmesi, hayvanlara merhametli davranmaları gerektiğine ısrarla vurgu yaparak açıklamaları çocuğun hayal dünyasını geliştirirken büyüdükçe çevreye ve topluma karşı duyarlı bireyler yetiştirmiş olurlar.

Mutlu ve sağlıklı toplumun çekirdeği ailedir…

Hayat, insanın ona yüklediği anlam değil; insanın hayata kattığı güzelliklerle anlam kazanır…