İnsanlar, kelimelerin ve kavramların anlattıkları üzerine düşünür ve bunun üzerine söylem geliştirirler. Üzerinde toplumsal uzlaşı bulunan tabirler, içinde yaşadığımız dünyayı anlamamızda bize fayda sağlar. Bu nedenle kavramları kullanırken dikkat etmemiz gerekir.

Türkiye siyasetini anlamak ve adlandırmak için hükümet ve iktidar kavramlarını ve tanımları netleştirmemiz oldukça önemlidir. Hükümet kelimesi “ Bir memleketi idare etmek” anlamına gelir. Demokratik sistemlerde, seçilen vekiller aracılığı ile ülkeyi yönetmektir. İktidar ise hükümete geldikten sonra yönetme gücünü elinde bulundurmaktır.

Kimsenin itiraz edemeyeceği bu kavramlar ile düşünecek olursak,14 Ağustos 2001 yılında kurulduktan yaklaşık 1 yıl sonra  2002 genel seçimlerinde 365 milletvekili çıkararak tek başına hükümeti kuran AK Parti gerçekten iktidar olabilmiş midir? Erbakan hükümetinin, 28 Şubat kararlarından sonra düşürülmesinden ders çıkaran Erdoğan hükümeti, ABD ve Batı ile uyumlu çalışma mesajları verse de kurulduğu günden itibaren, kendilerini bu ülkenin sahibi gibi gören, halktan kopuk jakoben zihniyet ile mücadele etmeye başladı. İlk olarak Sabih Kanadoğlu, 21 Ağustos 2002 yılında, Anayasa Mahkemesi’ne müracaat ederek, Erdoğan’ın milletvekili seçilme yeterliliğine sahip olmadığını, kurucu üye ve genel başkan olamayacağını belirterek AK Parti’ye ihtar verilmesini talep etti.

Anayasa Mahkemesi 9 Eylül 2002 tarihinde Erdoğan’ın kurucu üyelikten çıkarılması için AK Parti’ye ihtar verdi. Ancak Sabih Kanadoğlu’nun beklemeye tahammülü yoktu. AK Parti’nin, Anayasa Mahkemesi’nin verdiği ihtar kararına uymadığı iddiasıyla 23 Ekim 2002 tarihinde  Ak Parti’nin kapatılması için Anayasa Mahkemesine başvuruda bulundu. Bu dava 7 yıl boyunca Ak Parti’nin boynunda demoklesin kılıcı gibi sallandı. Dava 9 Temmuz 2009 tarihinde sonuçlandı. Siyasi Partiler Kanunu’nun 104. maddesi 9 Ocak 2002 tarihinde değiştirildiği için AK Parti kapatılmaktan kurtuldu.

2006 yılına gelindiğinde, Danıştay 8. Dairesi, anaokulunda öğretmenlik yapan bir kadını başörtüsü taktığı gerekçesiyle meslekten ihraç etti. Avukat olduğu açıklanan Alparslan Aslan isimli şahıs ise, bu kararı veren mahkemeye silahlı bir saldırı gerçekleştirmiş ve mahkemenin Başkanı Mustafa Yücel’i öldürmüştü. Bu cinayet sonrası AK Parti’ye yönelik eleştirinin dozu sertleşti.

Ülkenin bir numaralı sorunu artık rejim problemiydi. 12 Haziran 2007’de başlayan Ergenekon kumpası. 2007 yılına gelindiğinde başını Atatürkçü Düşünce Derneği’nin (ADD) çektiği “cumhuriyet mitingleri” ise AK Parti için daha büyük bir krizin habercisiydi. Bütün bu gelişmeler yaşanırken TSK içinde iktidara karşı bir huzursuzluk gözleniyordu. Ardından 19 ocak 2007 tarihinde Hrant Dink cinayeti oluşturulmak istenen kaosa bir yenisini ekliyordu. 27 Nisan 2007’de 367 krizi gölgesinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminin gecesinde, CHP lideri Deniz Baykal’ında destek verdiği, Genelkurmay Başkanlığı’nın yayımladığı e-muhtıra ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ile Ak parti, hükümet olduğunu ama iktidar olamadığını bir kez daha anladı.

Hükümet Sözcüsü, kameraların karşısına geçerek e-muhtıranın kabul edilemez olduğunu söyleyerek dik bir duruş sergiledi. Bu olaydan sonra borsa bir gecede yüzde 12 değer kaybetmişti. Ancak birileri işi şansa bırakmayarak, Anayasa Mahkemesi ilk davayı sonuçlandırmadan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya tarafından 14 Mart 2008 tarihinde ikinci kapatma davasını açmıştı. Aynı yıl içinde kapatma davası sonuçlandı ve bu karara göre bir partinin kapatılabilmesi için Anayasa Mahkemesinin 11 asıl üyesinin en az 7’sinin oyu gerekiyordu. Oylamada kapatılmasını isteyenlerin sayısı 6’da kalmıştı.

Anayasa Mahkemesi, Anayasa’nın 69. maddesine göre temelli kapatma yerine, dava konusu fiillerin ağırlığına göre devlet yardımından kısmen veya tamamen yoksun bırakma kararı da verebiliyordu. Anayasa mahkemesinden Ak Partinin hazine yardımının yarısının kesilmesi kararı çıktı. Bundan sonraki süreç farklı gelişmeye başladı. İçerideki ABD-İSRAİL aparatları iktidarı düşürmek için yeni yöntemlere başvurmaya başladılar.

İçerideki kavgaların miladı 2009 yılı. Neden 2009? Başbakan Erdoğan, 29 Ocak 2009 tarihinde Davos’ta İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres’e, “one minute” çektikten sonra Erdoğan’ın kalemini kıran Yahudi diyasporası, ihaleyi bugünler için Pensilvanya’da besledikleri FETÖ’ye vermişti. “One minute” üzerine, FETÖ’nün, Erdoğan’ı devirmek için yoğun bir şekilde sesli ve görüntülü kayıtları almaya o zaman başladığı ortaya çıktı. Örgüt o kadar ileriye gitti ki Başbakan’ın evinde ve Başbakanlık konutunda dinleme amaçlı “böcek” bile yerleştirmişlerdi. Yıl 2012’ye geldiğinde, terör örgütü elebaşı Fetullah Gülen’den talimat alan örgüt üyeleri, dönemin hükümeti ve Başbakanı’na yönelik kumpasın düğmesine bastı.