Hani, İzmir’in Dağları vardı… Ve o dağlarda çiçekler açardı, altın güneş orada sırmalar saçardı, bozulmuş düşman yel gibi kaçardı…

N’oldu da İzmir’in dağlarından sokaklarına inildi ve İzmir’in sokaklarında ÇAV BELLA! nameleri eşliğinde ULUSAL EGEMENLİK kutlanır oldu?

İşte tam bu noktaya gelineceğine dikkat çekmek adına onlarca makale yazdık, onlarca defa haykırdık… ”Düşman kaçmadı, düşman saklandı. İçimizdeler, en yakınımızdalar. Sizlerin duygularınızı istismar ediyorlar. Saklandıkları yerden çıkacaklar.” Dedik, dinletemedik.

Düşman değil yel gibi kaçmak, yel gibi İzmir’in böğrüne çöreklendi!

Çiçekler mi, onlar çok uzun zaman önce zaten solmuştu.

23 Nisan, İZMİR!… Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ve TBMM’nin 100. yılı kutlamalarında,

İzmir, sokaklarında ÇAV BELLA! nameleri yükseliyor.

İtalyan sosyalistlerin, pirinç tarlalarında güzeltepe escort çalışırlarken söyledikleri ve zamanla Mussolini döneminde anti-faşist, komünist, devrimci, sosyalist grupların marşı olarak dillere pelesenk olan şarkıdır.

Sizler, İzmir’in dağlarında ”oturup kalakaldınız”, laylayla loyloyla çiçek toplarken; Onlar çoktan İzmir’in böğrüne indiler ve ÇAV BELLA, ÇAV BELLA ÇAV ÇAV ÇAV diye size nanik yapıyorlar.