Siyasetin yönünü belirlemeye çalıştığınız sırada, önünü alamama noktasına gelir dayanırsınız.

Kamuoyunda bilinen haliyle siyaset, ”A” partisi ile ”B” ve ”C” partisi arasındaki kıyasıya rekabetle sürer gider.

Bu bilinen haliyle, oysa siyaset kazanının asıl kaynadığı yer partilerin kendi içindedir.

Genel merkezler başta olmak üzere illere ve ilçelere yayılmış kıyasıya rekabetin odak noktası taşra siyasetinin içindedir.

İl başkanı, ilçe başkanıyla geçinemez. Belediye başkanı, milletvekili ile sürtüşür. Milletvekili bir sonraki seçimi gözeterek adaylığı söz konusu ve yıldızı parlamaya yüz tutmuş olası aday adayının üzerine oynamaya başlar.

İş gelir önü alınamaz hale dayanır.

Nedir bu hal?

Parti içi kutuplaşmaların doğuracağı senlik, benlik onu adamı veya bunun adamı ayrımcılığı.

Genel merkezler bu işin neresindedir veya bu sürece nasıl yaklaşırlar?

Şaşırmayın… Genel merkezlerin koridorları oldukça kaygandır. Taşra teşkilatındaki kıvılcımı fark ettikleri anda bidonu kaptıkları gibi kıvılcımın başına koşarlar… Bidonlarında su yerine benzin vardır ve boca ederler kıvılcımın üzerine bidondaki benzini.

Neden mi?… Yangından az hasarla çıkacak olan ”onların adamı olacaktır” da ondan.

Gerek mi var, herkes genel merkezin veya genel başkanın adamı veya onun doğrultusunda değil mi? Değil efendim değil!… Genel başkanların bu işlerden haberleri olmaz. Onlara böylesi durumlar aksettirilmez.

Diyeceksiniz ki, herkesin izi birbirine karışmış. O kadar da iç karartıcı hal değildir aslında bu.

Sonuçta kazanan kalandır, sahneyi terk edende kaybedendir.

Şimdinin modasıyla, genel merkezlerdeki ”agalar” başta olmak üzere parti içi siyaseti kaybeden ertesi sabah ya yeni parti kuruyor, ya da kurulan yeni bir partiye geçiyor.

Hemde en koyu muhalif, en ceberut muhalefet ağzıyla başlıyorlar verip veriştirmeye… Daha altı ay önce bakan, milletvekili, belediye başkanı, il başkanı olan, genel başkanını ”yere göğe” koyamayan, partisi ve lideri için ”yanan, tutuşan” o değilmiş gibi…

Siz, siz olun siyasetten sakın geri durmayın.

Sanmayın ki, bu durum sadece bizim ülkemizde böyle…

Siyasetin olduğu hiç bir alan farklı değil. Zaten siyasetin olmadığı alan mı var?

İş yerindeki amirinden tut patronuna, evinde eşine çocuklarına, sosyal yaşamın içinde eşe dosta… Herkes siyasetin en kralını yapıyor.