Vatana ihanet, vatan hainliği ya da hıyanet-i vataniye, meşru egemenlik organını devirmeye veya otoritesini yıkmaya, bağlı olduğu devlete karşı savaşmaya veya düşmanla iş birliği etmeye yönelik eylemleri kapsayan suç türü.

Bu tanıma bilerek veya bilmeyerek dahil olmak işin en karmaşık ve en dramatik yanı.

Cehalet, aymazlık, analetik zeka yoksunluğu, nefretle körüklenen ideolojik saplantılar ve tarih bilincinden yoksun bırakılarak ”donatılmış” beyinler, hurafelerle çorbaya döndürülmüş algılar…

Türkiye’de iki kutup var.

Biribirlerini ”vatan hainliği” tanımının tam merkezine oturtmakta öylesine ehiller ki, aslında yok birbirlerinden hiç farkları.

Din iman, mezhepçilik, Atatürkçülük, laiklik, giyim kuşam, cumhuriyet, demokrasi, eşitlik, kardeşlik, bağımsızlık özgürlük…

Hepsi bu iki kutup tarafından diğerini ”vatan hainliği” ile bağdaştırmanın farklı enstürmanı olarak kullanılan çeşniler.

Örneğin;

Pensilvanya’nın FETÖ’cüleri su katılmamış vatan hainleriyken siyaset ve bürokrasinin FETÖ’cü vatan hainlerinden hiç bahis açan yok. Çünkü hiç kimsenin işine gelmiyor.

İktidar, muhalefet martavalı atmaya gerek yok.

Muhalefetin de, iktidarın da içine çörklenmiş bir sürü FETÖ unsurları hala daha etkin hatta yetkin yerlerdeler.

İspatı mı?…

”Güldürmeyelim birbirimizi!

Vatan hainliği tanımının başına; ”bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” algısını yazmadan tanımın diğer bölümüne devam edemezsiniz.

Yılanlar aramızdalar, en yakınımızdalar.